Galaktika Poetike ATUNIS
Galaktika Poetike ATUNIS

Galaktika Poetike ATUNIS
 
ForumPortaliRegjistrohuidentifikimi
Kërko
 
 

Display results as :
 
Rechercher Advanced Search
Tema Fundit
September 2017
MonTueWedThuFriSatSun
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
CalendarCalendar
Statistikat
Forumi ka 52 anëtarë të regjistruar
Anëtari më i ri Monika Molloholli

Anëtarët e këtij forumi kanë postuar 740 artikuj v 637 temat
Sondazh

Share | 
 

 Poezi nga Teuta Osmani

Shiko temën e mëparshme Shiko temën pasuese Shko poshtë 
AutoriMesazh
Agron Shele
Admin
avatar

Male

Libra Join date : 09/01/2012
Age : 44
Location : Albania

MesazhTitulli: Poezi nga Teuta Osmani   Sat Jan 16, 2016 11:18 am




Poezi nga Teuta Osmani





FRAGMA E JETËS


Në fragma e travma shikoj të çahet një akull
si kocka e mbetur skutave për jetë,
skeletëve të njerëzve hershëm
tani si në gjurma ,në cifla shkel.

Motit të zënë qetë -qetë,
me dhëmbë të kërcyera përpara,
një kafkë më tregon se është në jetë,
e mbirë nën dhe' e mbijetuar nën kupë të qiellit.

E zë e bërtet se po vjen ,
një jetë me hije të nxira,
ku Dielli vërtet ka pavdekësi
nga kahu i Tokës, ku zë errësirra.

Më dhëmb në shpirt kur shohë se moti nga retë
janë si kartë e djegur në vatra,
për të parë ,se ka jetë nën jetë
veç në zjarre ,ujë e erë ,është krijuar nga e para.

Më dhëmbin kyçet ,kërcyret në skelet
në zgavra të mbetur shpresa,
mbi tabanin që ulemi për besë
është vrrenjtur në shirra ,koha.

Në fragma e travma shikoj një jetë,
pas shpine ngulur si thikë thellë,
rënkojmë e klithim me zë
oh e mjera unë ,e mjerë.

Dhimbje ,krize ,thyerje në brez
si rruazat e zinxhirit zbërthyer,
doli nga shinat e vdekjes ,një jetë
si guzhunjetat e ndryshkura...




Shtëpia e Nënës



Shtëpia e Nënës
fole e kujtimeve dhe e ëndrave,
burim dashurie dhe e shpresave,
mall, ndjenja ,ledha

...e fëmijërisë dhe tashmë
gjurmë nga e kaluara,
muzë e shpirtit
e ardhmja dhe e vërteta.

Nuk me rrihet,
pa hyrë brenda
sa herë më mungojnë
atje, atje do t'i gjej,

në krahët e Nënës
veç ngrohtësi ndjej,
nuk jam vetëm
kam gjithë Botën,

qënja e shtëpis së Nënës
qënja e gjithë Botës.




Dashurisë



Më gjete në çastin më të bukur Dashuri
ku koha ime me moshën ndihet
ndofta ,ndofta nuk isha rritur për t'u ndjerë disi
as fëmijë të ndjehesha ndryshe.

Më veshe me fustanin më të bukur të nusërisë
këtu ku zbardhë dëbora në shekuj
pa pyetur stinë, e gjelbërimi të mbijë
si vello e bukur pyjeve hedhur.

Më deshe të isha pranë Teje
të zgjoja me kuptim ëndrrat
se dita ,ka vetëm një yll
dhe nata ,merr ndriçim nga e shtrenjta Hena,.

Më veshe me nurin më të ndjerë
ku ngjyrat e syve në tjetër më kthyen
si një virgjëreshë që s'di kështjellë
por shpirtin e saja ,në Diell të kthyer

Dhe ja pse bukuria ime flet vet
nuri i rënë nga Perënditë
që jetë të kuptoja se i sjell
vetes, nga rrezet e syve te mara nga Ty .

Më gjete në çastin më të bukur Dashuri
ku nuk njihja më tej seç ish
në nënvete...më nuk dija
vetja dhe Perëndia...

_________________
Galaktika Poetike "ATUNIS"
Mbrapsht në krye Shko poshtë
http://agron-shele.webs.com
 
Poezi nga Teuta Osmani
Shiko temën e mëparshme Shiko temën pasuese Mbrapsht në krye 
Faqja 1 e 1
 Similar topics
-
» Muzafer Ramiqi: Zgjimi - poezi
» Milazim Kadriu: Poezi për dëshmorët e kombit (III)
» Poezi nga Jusuf Gërvalla
» Naile Zhupani: "KOSOVES" - poezi nga Arshi Pipa
» Poezi nga Beqir MUSLIU

Drejtat e ktij Forumit:Ju nuk mund ti përgjigjeni temave të këtij forumi
Galaktika Poetike ATUNIS  :: Kumte dhe Ese :: Botimet e reja-
Kërce tek: